Camino dag 6:
Puenta la Reina - Estelle
- Gelopen op
Dag 6 – Puenta la Reina – Estelle.
Een vroege start met een pittige klim
Vanmorgen weer vroeg op voor dag 6. Na een ontbijtje bij het hostel ben ik op pad gegaan met Emilia. Sally was al eerder vertrokken, want zij had geen ontbijt besteld. Emilia is een superleuke en gezellige Braziliaanse, maar na twee kilometer nemen we afscheid. Zij wil tempo maken, ik wil juist genieten van het gezang van de vogeltjes. En eerlijk is eerlijk: met de pittige klim die al snel volgt, heb ik mijn adem hard nodig.
Langzaam maar gestaag klim ik omhoog. Eerst zonder stokken, maar zodra het pad richting de 20% stijgt en vol losse stenen ligt, pak ik ze er toch bij. De rest van de dag wissel ik af: op vlakke stukken en normale afdalingen loop ik liever zonder, maar op sommige stukken zijn de stokken echt onmisbaar.
Cirauqui en gezellige ontmoetingen
Na het eerste dorpje wandel ik verder naar Cirauqui. Net daarvoor kom ik een Nederlandse dame tegen. We besluiten samen wat te eten en te drinken in het dorp. Aan tafel schuiven drie andere vrouwen aan — supergezellig! We blijven best lang zitten, maar moeten toch weer verder. We spreken af om in het volgende dorpje te lunchen.
Cirauqui is prachtig. Het ligt steil op een heuvel, waardoor de inwoners flink moeten klimmen. Veel straatjes zijn zo smal dat er geen auto’s doorheen passen. Via de velden lopen we over smalle paadjes naar Lorca. Ook hier is het weer klimmen geblazen. Pittiger dan ik had verwacht, maar de lunch geeft nieuwe energie.
Muziek en nieuwe energie
Ik besluit alleen verder te lopen. De anderen hebben het zwaar en ik merk dat ik daardoor ook langzamer ga. Tijd voor mijn redding: de afspeellijst die mijn kantoormatties speciaal voor mij hebben gemaakt. Zodra de eerste nummers beginnen, voel ik de energie terugkomen. Ik zing hardop mee en loop in een heerlijke flow. Zo lekker zelfs dat ik het volgende dorpje oversla en direct doorloop naar de herberg.
Onderweg voel ik wel een blaar ontstaan. Ik stop er wandelwol tussen, maar eigenlijk ben ik te laat. Wie niet luistert naar zijn voeten, moet met de blaren lopen…
Stroomstoring en improviseren
Een appje van Sally: ze is al bij het hostel. Blijkt dat er een enorme stroomstoring is in Spanje, Portugal en een deel van Frankrijk. Winkels en restaurants zijn dicht en de check-in gaat ouderwets op papier. Ik gooi snel mijn spullen op bed en ga met Emily uit de VS op zoek naar eten. We vinden een restaurantje met een generator en halen er sandwiches en drinken. Gelukkig toch iets voor vanavond.
Terug in het hostel is de stroom weer terug. Wat een opluchting! Het internet ligt er nog even uit, maar dat herstelt zich later op de dag. Samen met Sally boek ik alvast kamers voor de komende dagen. Rond 1 mei is het hier namelijk feest en veel accommodaties zitten al vol.
Nu lekker op bed, voeten omhoog, en hopen op een rustige nacht.
