Camino dag 5:
Pamplona - Puenta la Reina
- Gelopen op
Dag 5: Van Pamplona naar Puente la Reina – de klim naar de windmolens
Een vroege start in Pamplona
Na de processie bij de kathedraal van gisterenavond lag ik al vroeg op bed. Het was indrukwekkend om te zien: de dragers, het muziekkorps, de stilte tussendoor. Toch wilde ik goed uitrusten, want vandaag stond er een stevige etappe op het programma.
De nacht was redelijk, al werd ik vroeg wakker van alle pelgrims die om zes uur begonnen te rommelen. Mijn bed stond naast de deur, dus elke keer als iemand naar buiten ging, kwam er licht binnen. Uiteindelijk stond ik zelf om half zeven op. Na een banaantje en een granolabar stond Sally om half acht buiten te wachten. We zijn klaar voor de volgende wandeldag.
De klim naar Alto del Perdón
Vandaag liep ik van Pamplona naar Puente la Reina: 27 kilometer, met 500 meter stijging en 600 meter daling. Eerst door de stad, via Cizur Menor, waar we een heerlijke tortilla als ontbijt aten. Daarna begon de klim, dwars door graan- en koolzaadvelden, langs kleine watervalletjes en bospaadjes.
De klim was pittig, maar goed te doen. Onderweg passeerden we een gedenksteen voor een Belgische pelgrim die hier was overleden. Best heftig om te zien hoeveel mensen hier hun laatste stap hebben gezet.
Na een korte pauze met Gatorade en een croissantje begon het modderige deel: de laatste twee kilometer naar de top. Glibberen en glijden, maar met wat techniek lukte het redelijk. Mijn broek en schoenen zaten onder de modder, maar het uitzicht boven maakte alles goed.
Boven op de berg staan de bekende ijzeren beelden van pelgrims. Sally en Kim, een Canadese pelgrim, wachtten daar al. Kim had mijn telefoon meegenomen om foto’s te maken toen ik boven kwam.
Toch wel bijzonder moment!
De afdaling
De afdaling was pittig – losse stenen en een hellingshoek op sommige plekken van 15%.
Toch vond ik het ook wel weer leuk, een soort uitdaging. Ik ben alleen naar beneden gelopen. Ik vond het heerlijk om te doen. De omgeving en het uitzicht was echt fantastisch.
Aan de andere kant van de berg veranderde het landschap: graanvelden, asperges, erwten en koolzaad zover je kon kijken.
We hielden pauze in Uterga, waar ik een heerlijke koude cola dronk. Handig om snel wat energie aan te vullen.
Ook hier kwam ik bij de pauze plek weer verschillende bekende gezichten tegen,
Daarna was het nog maar acht kilometer tot Puente la Reina.
De benen voelden zwaar, maar het was een mooie route.
Aankomst in Puente la Reina
Na 27 kilometer bereikte ik het stadje. Een prachtige plek!. Mijn herberg Albergue Estrella Guia was iets duurder, maar echt een hele fijne plek!. De kleding heb ik laten wassen en lekker in de zon laten drogen – wat ruikt dat fijn na zo’n lange dag.
’s Avonds at ik met Sally in een klein restaurantje. Heerlijk eten, maar véél te veel. Op tv speelde “Pelota a mana”, een lokale sport die lijkt op kaatsen, maar dan met twee muren. Fascinerend om te zien.
Nog even wat foto’s gemaakt bij de rivier en daarna naar bed. Op de kamer een gezellige groep mensen: Sally, Emilia (een Braziliaanse die we al vaker zagen), een Fin, een Canadees en een Koreaanse. Deze koreaanse heeft eerder bij mij op de kamer gelegen.
Morgen wacht een rustigere etappe van 22 kilometer. De eerste 100 kilometer van de Camino zitten erop! Ik ben trots dat ik mijn eigen tempo houd – soms met gezelschap, soms alleen – en durf te zeggen dat ik even stilte nodig heb. Wat een reis.
