Camino dag 3:
Burguete - Larrasoana
- Gelopen op
Dag 3 op de Camino
Dag 3: Van Burguete naar Larrasoaña
Een vroege start zonder ontbijt
27,5 km gelopen
586 meter omhoog en 900 meter omlaag
Ik vertrok zonder ontbijt, want bij de albergue was niets te krijgen. Het plan was om na drie kilometer in Espinal wat te eten. Ik liep samen met Sally uit Nieuw-Zeeland, die ik gisteren ontmoette tijdens de klim naar Roncesvalles. Ze sliep in dezelfde herberg als dat ik sliep. We hadden gisteren meteen een klik, maar we hebben niet ver samen gelopen omdat ze sneller bergop loopt dan ik. En omdat ik met mezelf heb afgesproken me niet op te laten jagen, heb ik haar vooruit laten gaan.
Genieten van de natuur
Vanaf het begin was het vandaag genieten. Het weer was heerlijk, overal hoorde ik vogels en de route ging door mooie bossen en kleine dorpjes. De eerste kilometers waren glooiend: heuvel op, heuvel af. Na het ontbijt samen met Sally liep ik alleen verder, op mijn eigen tempo. Bij het ontbijt zat een stel uit Estland, ik kom ze iedere dag tegen. Ze waren op dag 1 mijn stip in de verte. Iedere keer zag ik ze lopen, wat een mooi referentiepunt was.
Na Espinal zaten hele mooie stukjes. Onderweg stapte ik nog over de beroemde stenen in het riviertje, die vaak op pelgrimsfoto’s te zien zijn. Daarna volgde een bosrijk stuk. Omdat er nog lastige stukken kwamen, nam ik op een bankje even de tijd om nootjes te eten en goed te drinken. Bovenop de berg ontmoette ik een Duitse vrouw. Later zou blijken dat Helga een vaste waarde in mijn caminofamilie zou worden.
Boven in het bos heb ik heerlijk zitten genieten van het uitzicht. Ik had een fantastisch uitzicht over de bergen. Ik zat net naast het pad, maar ik voelde me even alleen op de wereld. Na een heerlijke pauze was het tijd om verder te gaan. Er stond me nog een lange afdaling te wachten.
De beruchte afdaling naar Zubiri
Bij de foodtruck vlak voor de afdaling naar Zubiri kwam ik weer bekenden tegen, onder wie Sally. We besloten samen naar beneden te gaan. De afdaling was prachtig, maar zwaar. Het pad was steil, vol losse stenen en stenenrichels, ook wel de drakentanden genoemd. Elke stap vroeg om concentratie. Ik kan me niet voorstellen hoe je hier in de regen veilig beneden komt.
In Zubiri zochten we een terras op. De warmte en de afdaling hadden veel energie gekost. Tijd voor een ijskoude cola! Samen met Kim, Sally en Anneke, die ook in hetzelfde hostel had geslapen, hadden we een perfect terrasje gevonden. Daarna liepen we nog door naar Larrasoaña.
Het laatste stuk naar Larrasoaña
Ik dacht dat de laatste vier kilometer makkelijk zouden zijn, maar dat viel tegen. Er zaten nog pittige hellingen in en het was warm. We kwamen een kraan tegen met drinkwater waar we even gestopt zijn en wat gedronken hebben en vooral afgekoeld hebben. Wat een heerlijk gevoel om uiteindelijk in het hostel te arriveren, te douchen, de was te doen en met een ijskoude cola in de schaduw neer te ploffen.
Ik sliep in Albergue san Nicolas. Een hele mooie en nette albergue. Er was een pelgrimsmaaltijd. Voor het ontbijt was er een pakket mee te krijgen. Naast de Albergue zit ook een kleine supermarkt.
