Camino dag 10: Najara naar Santo Domingo de la Calzada

Camino dag 10 Najara Santo Domingo de la Calzada. Na een heerlijke nacht slapen ga ik op 2 mei vroeg op pad vanuit Najara richting Santo Domingo de la Calzada. Het is 21 km en ongeveer 300 m omhoog. Ik heb één blaar en die is er vandaag gewoon bij, maar het echte thema van de dag wordt iets anders: angst.

Rotswoningen bij Najara

Vlak bij Najara zitten rotsen waarin in de 10e en 11e eeuw rotswoningen hebben gezeten. We lopen door mooie heuvels richting Azofra. We komen precies op tijd aan bij het café, net voordat de eerste regenbui losbarst. Ik neem een café con leche die echt heel vies is, met een tortilla die juist wél lekker is.

Als de bui bijna over is, vertrekken we weer. Ik heb eindelijk mijn mooie poncho aan. Volgens de voorspellingen hebben we een dikke twee uur voor 10 km voordat de onweersbuien aankomen. Dat moet te doen zijn.

Onweer tussen Najara en Santo Domingo de la Calzada

Helaas barst het onweer al na een uur los. Keiharde regen, onweer, en we lopen in open velden met nergens plek om te schuilen. Als ik ergens bang voor ben, is het onweer. Het enige dat we kunnen doen is doorlopen.

Het huilen staat me nader dan het lachen, maar Sally sleept me erdoorheen. Eerst is de bliksem horizontaal en hoog in de lucht, maar dan slaat het ineens links en rechts op ongeveer 100 meter van ons in. Ik kan alleen nog keihard huilen en doorlopen. Het is echt verschrikkelijk.

En tegelijk merk ik iets geks: door adrenaline kun je heel hard bergop lopen. Ik ben nog nooit zo snel bergop gelopen.

De regen komt horizontaal onze kant op. Het is bizar hoe hard het gaat. We raken totaal doorweekt.

Schuilen bij de golfclub

We rennen een golfclub in om te schuilen. Daar komen meer mensen binnen. Iedereen is doorweekt en enorm geschrokken. Het is zo fijn om te merken dat iedereen elkaar helpt en steunt. Mensen die alleen liepen en super bang waren, worden door anderen opgevangen.

We zitten met een groepje na te praten voordat we verder gaan.

Zon, onweerswolken en Santo Domingo

Daarna is het landschap fantastisch. De zon komt door, met zware onweerswolken op de achtergrond. Vlak voor Santo Domingo de la Calzada begint het weer te regenen, maar zo’n bui kan ik wel aan.

We slapen in een enorme albergue, maar onze kamer heeft gelukkig maar tien bedden. We eten heerlijk naast het hostel: fantastische paella en lamsvlees.

We kijken nog even in de kathedraal, maar die is echt over de top. Meer een museum dan een kathedraal. Niet mijn ding. Er is wel een mooie legende rond de kerk met kippen en hanen, en er zitten nu nog kippen in een hok in de kerk.

Daarna gaan we naar de apotheek voor Compeed, kinesiotape en ibuprofen. Ze proberen me nog even op te lichten, maar daar kom ik gelukkig op tijd achter.

Nu zitten we in een laundry te wachten tot onze kleding schoon en droog is.